Tuesday, 15 August 2017

За 30 години со Дилан Дог



Денес се навршуваат 30 години откако југословенскиот Дневник го објави првото издание на серијалот Дилан Дог. Читав јас стрипови и пред тоа, ама ова беше првпат да го уловам раѓањето на еден стрип јунак. Првиот број се викаше Доктор Ксабарас, несреќен превод на оригиналниот ромеровски наслов, Зора на живите мртовци. Бев убеден дека сè уште го чувам тоа издание, но позајмувањата, селењата и генералните чистења си го направиле своето. Мојот Доктор Ксабарас веројатно се преселил во стрип рајот каде што нема другари што не враќаат стрипови и мајки опседнати со хигиена, а мене ми остави траен белег и фасцинација со хорор жанрот.

Wednesday, 9 August 2017

Филмови во 2017

Стигна август, а јас успеав да напишам само еден целосен осврт за филм од 2017, и тоа за извонредниот Get Out. Штета, бидејќи навистина уживам кога пишувам за филмови. За да го надокнадам пропуштеното, на овој линк ќе додавам кратки текстови за филмовите кои сум ги гледал годинава, но кои не ме испровоцирале доволно за да заслужат целосен осврт. Така ем ќе заштедам на форматирање индивидуални постови, ем ќе го дочекам поподготвен претстојниот Топ 17 за 2017.

Wednesday, 26 July 2017

The Love Witch - Anne Biller (2016)

Овој осврт беше оригинално објавен на: http://kritika.mk/album/rezija-anna-biller/

Хоророт често бил начин да му се погледне на табуто во очи. Во ера кога политички некоректните потези се дочекуваат на нож, хорор филмовите стануваат прибежиште на оние кои со драга волја би пуштиле малку крв. Како и одличниот Get Out, кој успева да го согледа латентниот расизам кај оние најлибералните, The Love Witch ја карикира половата (не)еднаквост со тоа што го свртува машкиот поглед кон феминистките. Глетката е ем секси, ем длабоко вознемирувачка.

Friday, 21 July 2017

Get Out - Jordan Peele (2017)

Освртов оригинално беше објавен на: http://kritika.mk/album/rezija-jordan-peele/

Обожавам кога некој хорор филм ќе ме начека неспремен и ќе ми удри заушка. За мене реперот за хорор заушки беше и останува Roman Polanski. Во неговата апартманска трилогија (Repulsion, Rosemary’s Baby и Tenant) никогаш не знаеш кога ќе се смееш, кога ќе се депримираш, а кога ќе се заледиш од страв. Get Out го копира стилот на Polanski, но заушката што ја удира е со уникатна северноамериканска фалца.

Monday, 27 February 2017

Manchester by the Sea - Kenneth Lonergan (2016)

Каде ли сум ја слушнал музикава? А да, тоа беше она тажно адаџо од филмот за Doors, кое редовно се користи на филм кога треба да се телеграфираат емоции. Но зошто ли музиката почнува да свири баш кога Lee (Casey Affleck) оди во продавница да купи цигари? Има некаков несклад помеѓу симболиката на музиката и прозаичноста на полноќната прошетка низ предградието. Чекор по чекор, нота по нота, нескладот преминува во немир, па во шок, па во хорор. Адаџото бавно се движи кон својот крај, носејќи му бескраен очај на добар човек кој направил огромна грешка.

Monday, 20 February 2017

Филмски топ 16 за 2016


2016 беше добра година за филм. Толку добра, што неколку одлични филмови (Nocturnal animals, Eye in the sky, Don't breathe, The accountant, Everybody wants some), не успеаја да се најдат на оваа листа. Толку добра, што не ни можев да ја почнам листата пред февруари, оти сè уште фаќав чекор со пропуштените наслови. Ми останаа недогледани уште многу (Wailing, Captain Fantastic, Salesman), но време е да почнам да одбројувам. Вообичаените дисклејмери сè уште важат: (i) ова е крајно субјективна листа (ii) го задржувам правото да ја ажурирам во секој момент (iii) да, го гледав La la land, но него нема да го најдете ни на листата на топ филмови, ниту на листата на разочарувања. Едноставно, филмот не ми измами толку силни чувства.

Wednesday, 18 January 2017

La la land - Damien Chazelle (2016)


Ryan Gosling и Emma Stone се прекрасен филмски пар. Покажаа дека имаат одлична хемија уште во 'Crazy, Stupid, Love', a со La la land ќе се запишат на списокот на бесмртни филмски двојки. Очекувајте уште многу романтични комедии со нив во главните улоги! Е сега откако расчистивме со кастингот, ќе кажам дека приказната на La la land ми се допадна повеќе од формата, пред сè затоа што музиката и кореографијата не се ништо посебно.